سال 88 از همون لحظات آغازینش یه جورایی معجزه آسا شروع شد ... از همون لحظه سال تحویلش گرفته که اجازه داد ببوسمش و سررسید جدید رو بهش هدیه کنم و دست پختم رو خورد تا پریشب که بی مقدمه وقتی میترا و آقا رضا پیشنهاد دادن فردا بریم و تا آخر هفته همه چی رو به خیر و خوشی تموم کنیم رضایت داد ... اگرچه اعتراف می کنم شوکه به نظر می رسید و عصبی ... راستش هنوز خودمم با وجودی که جواب رو گرفتیم و روزش رو هم مشخص کردیم باورم نشده ... یه جورایی هیجان زده ام و نمی دونم باید چی کار کنم و نمی دونم تو این یه هفته فرصت باقی مونده تا اون لحظه ی موعود قراره چه اتفاقاتی بیافته .....

* می دونی دیروز خیلی ازت دلگیر بودم و احساس می کردم به این زودی زودی ها گمون نکنم که بتونم خوب بشم اما وقتی داشتیم تو سینما فیلم سوپر استار رو می دیدم اونجایی که رها به کوروش گفت: " اگه من اینجام یعنی اینکه تو از ته ته دلت خواستی که من اینجا باشم یا نه بگذار اینجوری بگم که اگه تو رو الان پیشم دارم برای اینه که از ته دلم خواستم که تو رو داشته باشم" ... یه لحظه دلم هوری ریخت پایین و یاد روزهایی افتادم که چه جور از ته ته دلم خواسته بودمش که تو باشی و  .............. خوشحالم که این نشونه ها زودی من رو برمیگردونه و باعث می شه از اون بانوی خشک بی گذشت بداخلاق فاصله بگیرم!