قانون سهم الارث زوجین از یکدیگر رو که تا چند وقته پیش سطرهای پایین بود و که یادتونه:
سهم الارث زوجين از يکديگر:
هر يک از زوجين که فوت کند ديگري از او ارث مي برد ، به شرط اين که اين نکاح بين زوجين دائم باشد (در نکاح منقطع زن و شوهر از هم ارث نمي برند) ميزان سهم الارث زوجين متفاوت است و بدين جهت جداگانه مورد بررسي قرار مي گيرد:
الف: سهم الارث شوهر از زن - در صورتي که زوجه فوت کند و اولاد يا اولاد اولاد (از هر درجه) داشته باشد طبق ماده ي 913 قانون مدني يک چهارم ترکه را شوهر مي برد ، خواه اولاد زن از شوهر مذکور باشد يا از مرد ديگري
در صورتي که زن اولاد يا اولاد اولاد نداشته باشد، يک دوم ترکه به شوهر مي رسد. اگر زوجه اقرباي نسبي نداشته باشد به عبارت ديگر وارث او منحصر به شوهرش باشد طبق ماده ي 949 قانون مدني شوهر تمام ترکه را به ارث خواهد برد. زوج از تمام اموال زوجه اعم از منقول و غير منقول ارث مي برد.
ب: سهم الارث زن از شوهر: در صورتي که شوهر فوت کند و اولاد يا اولاد اولاد داشته باشد ، يک هشتم ترکه طبق قانون 913 قانون مدني به زن مي رسد ، خواه اولاد شوهر از زن مذبور باشد يا از زن ديگري و چنانچه مرد اولاد يا اولاد اولاد نداشته باشد يک چهارم ترکه را به ارث مي برد. در صورتي که مردي فوت کند و اقرباي نسبي نداشته باشد که از او ارث برند يعني در واقع وارث او منحصر به زنش باشد همسر او فقط يک چهارم ترکه را مي برد و بقيه ي ماترک طبق ماده ي 949 قانون در حکم اموال بلاوارث بوده و متعلق به دولت است.....
می گویند که این سهم الارث چند روزه که اصلاح شده:
قانون سهم الارث زن از داریی های شوهر اصلاح شد
قانون اصلاح سهم الارث زن از شوهر در انتظار نظر شورای نگهبان
چند ماهی بود که به حالت قهر از شوهرش جدا شده بود و اومده بود خونه ی پدریش و درخواست طلاق داده بود. همه متفق و القول بر این بودیم که یه سفر چند روزه برای آب و هوا و روحیش می تونه خوب باشه و اون کماکان طفره می رفت. یکی مونده به جلسه ی آخر با دنیایی از ذوق و شوق بهم گفت که بانو با مامان اینا امشب داریم می ریم به "عروس خاورمیانه" و من با چه شادی اون رو در آغوش گرفتم و از خوشحالیش خوشحال بودم ... جلسه ی آخر خودش رو ندیدم اما از مادرش در مورد مسافرت و روحیه ی دخترش بعد سفر پرسیدم. در اوج ناباوری من بهم گفت لحظه ی آخر که ویزامون رو برای خروج چک می کردن گفتن ممنوع و الخروج و اونجا بود که فهمیدیم شوهرش سه ماهه پیش اینکار رو کرده و ما ۴ نفر بدون اون با چشمونی گریون رفتیم و اون از همونجا به تنهایی راهی خونه شد... اون لحظه دلم میخواست خون گریه کنم و برای لحظه ای بار آخری که دیدمش اون دنیایی از ذوق و شوقی که برای دیدن لبنان داشت اونهمه سرچی که تو اینترنت برای آشنا شدن با جاهای دیدنیش انجام داده بود از خاطرم محو نمی شد ............. چه جفاهایی که به سر زن ایرانی به خاطر این تبعیض جنسیتی نمی یاد و هیچکس هم نیست که بتونه دادش رو از بی داد بگیره!
تیتر صفحه ی اول روزنامه همشهری مورخ 8/3/87:
"برابری بیمه ی دیه برای زنان و مردان"
گروه اجتماعی: سالهاست شرکت های بیمه با وجود دریافت حق بیمه یکسان از زنان و مردان در تصادفات و سوانح رانندگی یا سایر حوادث، هنگام پرداخت خسارت با استناد اشتباه به یک اصل فقهی، خسارت دیه زنان را نصف می پردازند و از این بابت نسبت به حقوق زنان اجحاف می کنند. مشکل فوق تنها به زن ختم نمی شد، بلکه شرکتهای بیمه با استناد به تفاوت دیه مسلمانان و غیرمسلمانان با وجود دریافت حق بیمه ی یکسان از پیروان همه مذاهب و ادیان، هنگام پرداخت خسارت بین مسلمانان و غیرمسلمانان تفاوت قایل می شدند.
به دنبال طرح موضوع از سوی مردم در قالب سوال از مراجع و علما و نیز طرح شکایت و اعتراض های متعدد نسبت به این تفاوت و تبعیض در دادگاهها، فقها و حقوقدانان و به ویژه اعضای محترم شورای عالی قضائی و کارشناسان و حقوقدانان قوه قضاییه و در راس آنها حضرت آیت الله شاهرودی موضوع را به طور جدی در دستور کار قرار دادند و پس از بحث و بررسی های بسیار در قالب لایحه بیمه به چاره جویی برای حل مشکل و احقاق حقوق مردم پرداختند.
بر اساس مفاد این لایحه که در نشست خبری دیروز سخنگوی قوه قضاییه رسماً اعلام شد، از این پس جبران خسارت دیه زنان و مردان و مسلمانان و غیرمسلمانان برابر خواهد شد.
* خوبه دیگه از این به بعد خوش به حال اون دسته از آدمهای تحت پوشش بیمه ای می شه که خانمی رو به نوعی زیر می گیرن و می کشن. چون این لایحه دیه کامل اون خانم رو به شخص می پردازه اما قانون نیمی از اون رو به خانواده ی مقتول بنا بر قوانین خواهد پرداخت و نتیجه ی اخلاقی اینکه نیمه ی دیگر دیه دست شخص باقی خواهد موند. به همین سادگی!
خيلي وقتها مي شد که يواشي پيش خودم فکر مي کردم آخه چرا با وجودي که زن و مرد از لحاظ نبوغ فکري برابرند، تعداد زنان دانشمند يا بهتره بگم نام آور و شهير به نسبت مردان نامدار خيلي کمتره! تا اينکه بالاخره اين دو سه روزه با خوندن کتاب "حقوق زنان از آغاز تا امروز" نوشته ي "ناي. بن سعدون" جوابم رو گرفتم. فکرش رو بکن، حتي همين زن دنياي غرب که از نظر ما حق و حقوقي برابر با مردان رو داره، تازه تازه از اواسط قرن نوزدهم حق تحصيل، کار کردن، راي دادن، حق مالکيت بر املاک و حق طلاق و حضانت از فرزندان رو پيدا کرده ... به طور مثال صفحه ی 53 از همین کتاب:
تا انقلاب اکتبر 1917 زن روسی برده شوهرش بود. او بدون اجازه قبلی و صریح شوهر نمی توانست به کاری اشتغال ورزد. وقایع تاریخی گویای آنند که زن مجبور بود در عیش و عشرتهای شوهرش شریک باشد. اداره آموزش ابتدایی در دست کشیشان بوده و دختران از آن محروم بودند.
صفحه ی 70 از همین کتاب:
در سال 1897 میلیسان فاوست"اتحادیه ملی برای حق رای زنان" را با استفاده از شیوه ی قانونی و بدون خشونت بوجود آورد. در ماه می 1913 مجلس عوام لایحه ی حق رای زنان را رد کرد. ولی پیش از پایان نخستین جنگ جهانی در ششم فوریه 1918، به زنان بیش از سی سال، با تصویب قانونی حق رای عطا گردید. ده سال بعد تساوی حقوق مدنی میان مرد و زن به تصویب رسید.مشارکت زنان در جنگ اول (1914-1918) پارلمان انگلیس را بر آن داشت که "قانون ابطال عدم صلاحیتِ قضایی جنسی" را در سال 1919 تصویب نمود و بدین ترتیب زنان حق اشتغال به حرفه های بسیاری را پیدا کردند.
صفحه 74 از همین کتاب:
در 1893 در برلن برای نخستین بار دختران اجازه یافتند که به دبیرستان بروند و دیپلم بگیرند. نخستین دبیرستان دخترانه در کارلز روهه تاسیس شد. از سال 1901 به بعد زنان توانستند در تمامی رشته های تحصیلی دانشگاهی بنویسن. در 1908 حق عضویت در احزاب سیاسی و در 1918 حق رای به زنان داده شد.
