" هیچ وقت سعی نکن امید کسی رو ازش بگیری ... شاید اون امید تنها چیزی باشه که تو زندگی داره"  ....  وقتی یاد این می افتم که امروز بخاطر یه سوء برداشت چطور مثل مرغ بال و پر کنده بال بال می زدم ها به سادگیم خندم می گیره .....    

غروبه غروبِ يه عصرِ دلگير پاييزي ..... منم و تو و يه نيمکت خالي، وسط يه عالمه درختي که برگهاي زرد و قرمز و نارنجيشون ريخته کنار پاشون .... منم و تو و کوله باري از حرفهاي ناگفته و ردِ زخمهاي به جاي مونده برروي جسم و روحمون و صداي خش خشِ برگهاي رو سنگفرش به زير پاي عابرها که تا مغز استخون، قلبت رو ريش ريش مي کنه .....................  منم و تو و خلوت بي کلامِ دلهامون و سکوت سنگينِ بينمون که صداش حتي از هياهو و سمفوني حزن انگيزي که کلاغهاي بالاسرمون ساعتهاست به راه انداخته ان، بلندتره ....... منم و تو  و پرچین غروری که با دستهای پرقدرتش مدتهاست که پُل دنیای من با تو رو مهار کرده و سدی شده جلودارِ نوازش دلهای آزرده مون و زدودن گرد و غبار خستگی از رو شونه ها .... منم و تو و حصار بلند تزلزل، شک، تردید، و هزاران هزار سوال بی جواب و میلیونها میلیون قطره اشک جاری شده بر روی گونه ها .......منم و تو یه دالون هزارتویی پیچ در پیچ که از این همه زمین وبیابون دریا و خشکی نصیبمون شده .... منم و تو و تویی و من ..... تویی و منم و منم و تو ...... می دونم پاییزه، هوا تاریکه و بس ناجوانمردانه سرد .... می دونم دستاتم مثل دلت یخ زدن و واژه ی احساس از فایلهای وجودیت پاکِ پاک شدن .... می دونم اما ..... اما من دلم می خواد تو چشمات سبزی و طراوت بهار و گلهای همیشه شکفته اش رو ببینم .... دلم می خواد وقتی نسیم از کوچه پس کوچه های دلِت می گذره، با خودش، بوی خوشِ گلهای نورسته ی امید رو برام به ارمغان بیاره....من چکاوکی رو که غمگین کز کرده تو قفس دوست ندارم ..... من قناری رو که لب فروبسته و چه چه اش رو تو فضا آزاد نمی کنه رو دوست ندارم .... جای بلبلِ من تو آسمونهاست .... همجوار اون ابرهای پنبه ای خوشگل و سوار برکهکشونها .... عقابِ من جز تو اوج پرواز نمی کنه و آشیونش رو جز به بلندی رو هیچ جای دیگه ای بنا نمی کنه ................................ مگه این تو نبودی که همیشه آفتاب رو به روزهای ابریم می بخشیدی؟ مگه این تو نبودی که مهتاب رو تو شبهای تاریک مهمون اتاقم می کردی؟ مگه این تو نبودی که کلامت جز به نوید فرداهایی بهتر و بهتر باز نمی شد پس کو؟ کجاست اون خنده های نشسته رو کنج لبت؟!!! پاشو ... بایست ... برو ... بدو ... بپر ... پرواز کن ... پرواز کن، پرواز کن، پرواز کن، پرواز کن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن ن! دِ لعنتی آخه با کی لج می کنی تو و و و و و و و و و و و و ؟ با خودت ت ت ت ت ت ت ت ت ؟ با زندگیت با جونیت ت ت ت ت ت ت ت ت ت؟ !!!!!!!! با خالقت؟؟؟؟ با کی ی ی ی ی ی ی ی  ی ی  ی؟؟؟؟؟؟  :((((((((((((((((((((