دلم برای صمیمیت دوران بچگی تنگ شده .... واقعاْ که بچه ها عجب دنیای بی ریایی دارن ... دنیایی بی غل و غش فارغ از دغدغه و دغل بازی آدم بزرگها ... در یه آن می تونن از ته دل گریه کنن و مثل ابر بهاری اشک بریزن و آن دیگه می تونن از ته دل بخندن و با قهقه خندهاشون دل آدم بزرگها رو هم شاد کنن .... چقدر امروز روز سختی بود ... خیلی سخت ...

یارب از ابر هدایت برسان بارانی
پیشتر زانکه چو غباری ز میان برخیزم ....

پروردگارا!

کتاب سینه ام را بر تو می گشایم

بر تو که گشاینده ی ذهن ها و دل هایی

بر تو که پناه گاه خلوت شبانه ام هستی

خدایا

اگر تو پاسخم نگویی با که سخن بگویم

و اگر تو دعوتم نکنی از که یاری جویم

و .........................

....................

.................

.........

...

خدایا!خدای خوبم! خودتت کمکم کن و من رو به آرامش برسون .... ازت التماس می کنم ....

پروردگارا...
همچون همیشه لحظات تلخ تنهایی ام را با شیرینی یاد تو بر وفق مراد می سازم.....
تویی که توانم دادی که از بودنم بهترین بهره را ببرم.....
وبه من آموختی که مشکلات را بجان بخرم.....
ولی آیا این من ...
در این زندان بزرگ خویشتن توانسته است بهترین بهره بودن را از آن خود سازد؟؟
و در نبرد مشکلات به آسودگی دل نبازد؟؟؟
و همواره و همواره به عشق ابدی تو نازد؟؟؟
سخت است.....
سخت....

بارالهی...
دنیا آلوده شده است....
و دیگر
دوست داشتن، نیکی، مهر، محبت...
در جای خود معنا نمی شود

معبود من...
دامنی آلوده دارم ولی در عوض دریایی از التماس و تشرع قلبم را تسکین می دهد...

خدایا....
با تو بودن پاک بودن است...
مرا با خود همراه ساز...
و دمی از یادت دور مساز...

خدایا....
بخشنده ای و کریم....
مهربانی و رحیم...
و من!
بنده رو سیه ات
که همواره بر درت می کوبم تا از بند مادیات رهایم سازی و به اصل خود برسانی