|
|
|
دوست ندارم لحظه هایی رو که نه چیزی شادم می کنه نه ناراحت .... دوست ندارم شبهایی رو که هزار و سیصد بار کابوس می بینم و مدام از خواب می پرم .... دوست ندارم روزهایی رو که اینجوری می یام سرکار ... دوست ندارم هفته هایی رو که شنبه اش اینجوری شروع می شه!
برای دخترم ندا آقا سلطان دخترم سنت شان بود زنده به گورت کنند تو کشته شدی ملتی زنده به گور می شود. ببین که چه آرام سر بر بالش می گذارد او که پول مرگ تو را گرفته شام حلال می خورد. تو فقط ایستاد ه بودی و خوشدلانه نگاه می کردی که به خانه ات بر گردی اما دیگر اتاق کوچک خود را نخواهی دید دخترم و خیل خیال های خوش آینده بر در و دیوارش پرپر می زنند. تو مثل مرغ حلالی به دام افتادی مرغی حیران که مضطربانه چهره ی صیادش را جستجو می کند تو به دام افتادی همچون خوشه ی انگوری که لگدکوب شد و بدل به شراب حرام می شود. کیانند اینان پنهان بر پنجره ها، بام ها کیانند اینان در تاریکی که با صدای پرنده ی خانگی پارس می کنند. کشتندت دخترم کشتندت تا یک تن کم شود اما تو چگونه این همه تکثیر می شوی. آه ندای عزیز من گل سرخی که بر گلوی تو روییده بود باز شد گسترده شد و نقشه ی ایران را در ترنم گلبرگ هایش فرو پوشانید و اینانی که ندا داده اند بلبلانند میلیون ها تن که گرد گلی نشسته و نام تو را می خوانند. یعنی ممکن است صداشان را که برای تو آواز می خوانند نشنوی یعنی پنجره ات را بستند که صدای پیروزی خود را هم نشنوی ببین که چه آرام سر بر بالش می گذارد او که صید حلال می خورد. امروز: مردم چراغ های اتومبیل خود را روشن بگذارند!
صادر نشدن مجوز برای تجمع و راهپیمایی و نیز سرکوب شدید تجمعات مسالمت آمیز مردمی ، مردم را به خلق شیوه های جدید تر اعتراض واداشته است.
مهم این نیست که به کی رای بدی، مهم
اینه که کی رای تو رو بشماره.
(استالین)
It's Not the People Who Vote that
Count; It's the People Who Count the
Votes
و هراس من ـ باری ـ همه از مردن در سرزمینی ست که "مزد" گورکن از "بهای آزادی" آدمی افزون باشد!
و خدایی که در این نزدیکیست .....
"میرحسین و لرزش تاریخی خانهی دروغ" شب هجدهم خرداد سال 88 شب مهمی در تاریخ معاصر ایران است و در تاریخ ثبت خواهد شد. این را از آن رو نمیگویم که هیجانزدهام یا میخواهم به میرحسین موسوی رای بدهم. البته که به موسوی رای خواهم داد و از مناظرهی تاریخی موسوی و کروبی هم به وجد آمدهام. اما حرف فراتر از اینهاست. داستان دیگر داستان موسوی و احمدینژاد یا اصلاحطلبی و محافظهکاری (که به ضرب و زور اسمش را اصولگرایی کردند) نیست. قضیه ایستادگی در برابر دروغ و جهل و استحمار است. یک بار باید در این مملکت و در جلوی چشم همه تو دهنی محکمی به دروغ و دروغگو زده میشد. و امشب زده شد. بزرگترین برادرم «امیر» است. کامل مردی چهل و چهار ساله، کاسب، کوهنورد، غیر سیاسی و با اعصابی بسیار راحت. آنقدر راحت که اگر سیل هم بیاید باید سر شب بخوابد و سر صبح بزند به کوه. صبح روزی که شبش مناظرهی احمدینژاد و موسوی پخش شد، بهم تلفن زد. میگفت دیشب تا ساعت دو شب خوابم نبرده و از شدت عصبانیت توی اتاق قدم میزدهام. بسیاری از دوستان و اعضای خانوادهام میگفتند تا صبح خوابشان نبرده و از مواجهه با اینهمه دروغ و دریدگی، عصبی شدهاند. گفتم حال من بدبخت را ببینید که به واسطهی شغلم چند سال است که هرروز با این حجم حیرتآور دروغ و ناراستی و بیشرمی سر و کار دارم. ببینید من چقدر بیخوابی کشیدهام. خدا شاهد است در این سالها شبهای معدودی شده که آرام بخوابم و بیشتر شبها در حالت عذابآوری فقط چشمهایم روی هم میرود. صبح تا شب دروغ؛ دروغ، دروغ. آن هم در بیشرمانهترین حالتها. نقطه ضعف خود را به نقطه قوت تبدیل کردن و نقطه قوت دیگران را ضعف نشان دادن و بعد با سخیفانهترین ادبیات و ناجوانمردانهترین شیوهها به دیگران تاختن. و تازه با همهی این اوصاف ادعای دین و اخلاق داشتن... و امشب آنچه که مهم و تاریخی بود؛ یک ایستادگی جانانه در مقابل تمام این دروغها بود. در تاریخ ثبت خواهد شد که یکی آمد و به ده ها میلیون ایرانی صادقانه و مدلل اعلام کرد که رئیس جمهور شما یک دروغگوی بی حیاست. ما البته میرحسین را به ریاست جمهوری خواهیم رساند ولی اگر فرضا هم چنین نشود، از اهمیت کاری که موسوی کرد هیچ کم نمیشود. دشمن بزرگ ما احمدینژاد نیست. دشمن بزرگ ما دروغ و بیشرافتی است که البته بعضی قهرمان آن هستند! میرحسین به جنگ آنها رفت و پیروز شد. دروغ با همهی بزرگیاش پوشالیست. کافیست که چشم در چشم بی حیا و وقیحش بدوزی و بگویی تو لکه سیاهی بیش نیستی. فرو میریزد. احمدینژاد بازندهی بزرگ بازیای بود که خودش به راه انداخت. او اگر در نخستین مناظرهاش مثل یک انسان شریف به سوالات پاسخ میداد و متقابلا اشکالاتی را وارد میساخت هرگز کار به اینجا نمیکشید که رئیس دولت خجالتی و محجوب دوران جنگ، چشم در چشم پنجاه میلیون ایرانی بدوزد و بگوید رئیس جمهور ما آدمیست دروغگو، وقیح و فاسد. او در ده دقیقه رئیس مجلس خبرگان (بخوانید مجلس سنای ج.ا.ا.) و رئیس دفتر بازرسی ویژهی رهبری (بخوانید چشم و گوش آقای خامنهای) یعنی هاشمی و ناطق نوری را به فساد و رانت خواری و هر سه نامزد رقیب را به همدستی و توطئه علیه خودش متهم کرد. پای خاتمی را هم وسط کشید و از اعضای خانوادهی آنها هم نگذشت. تخریب و افشا را اگر دیگران شروع کنند، رئیس جمهور میتواند بزرگوارانه از آن کناره بگیرد اما وقتی رئیس جمهور شروع کند محال است دیگران از آن بگذرند. "کسی را که خانه نیئین است بازی نه این است". آمار دروغ دادن و سر خلق را شیره مالیدن با افشاگری جور درنمیآید. اگر تا پیش از این چند صدهزار نفر مثل ما که دسترسی به اینترنت و مطبوعات و آمار دارند از ادعاها و آمارهای کاملا دروغ دولت نهم حرص میخوردند و مثل مار به خودشان میپیچیدند، در عرض یک ساعت و نیم و با بازی درست موسوی در میدانی که خود احمدینژاد افتتاحش کرد، حالا چند ده میلیون نفر به جمعیت ما اضافه شده است، با این تفاوت که این خیل عظیم دیگر از ناآگاهی دیگران به خود نمیپیچیند. آنها با رای خودشان احمدینژاد را از کاخ ریاست جمهوری بیرون خواهند انداخت. و مهمتر از آن اینکه از این پس در مقابل دروغهای بزرگ اینقدر زود منفعل نمیشوند. از همین امروز تا ابد هم تمام روسای دولتی که در ایران سر کار بیایند یادشان خواهد بود که همیشه نمیتوان هر دروغ بزرگی را به صرف اعتماد به نفس و تسلط بر بازیهای رسانهای به خورد ملت داد. بالاخره یک روز خانهی خوش نقش و نگار و از پایبست ویرانِ دروغ، خواهد لرزید. لرزیدن این خانه بر همهی ما مبارک.
متن از وبلاگ باران در دهان نیمه باز
خیلی خیلی خوشحالم که چند نفر از آشناها و همکارها که تا چند روز پیش رایشون احمدی نژاد بود و اون رو آدم صادق و با دل و جراتی می دونستن با دیدن مناظره های تلویزیونی و روشن شدن برخی مسایل جهت گیریشون رو عوض کردن! خیلی خیلی خوشحالم که آفتاب برای همیشه پشت ابر نمی مونه! پ.ن: دیروز من و مهربون همسر هم فریضه ی ملی مون رو، دینی که به کشورمون بابت هم سو شدن با سرافرازی و پیشرفت و آزادیش بر گردنمون بود رو، اجرا کردیم و هر چند تنها برای دقایقی به زنجیره ی سبز میرحسین موسوی پیوستیم!
در حاشيه بازتوليد مافياي نفتي در سخنراني پاكدشت: چند سوال ساده اما اساسي از احمدينژاد ايرج جمشيدی - محمود احمدينژاد در سفر تبليغاتي– انتخاباتي خود به پاكدشت اعلام كرد كه به ناچار گوشهاي از پرونده مافياي نفتي را ميگشايد تا حقوق ملت را استيفا كند.
|